Kiedy tłum murarzy się rozpłynie
Rozgrzany w łóżkach swoich żon
Ktoś się zanurzy aż po szyję
Uprzedzić zdołasz własny zgon

Ref.:

Uprzedzić zdołasz własny zgon
Uprzedzić zdołasz własny zgon
Uprzedzić zdołasz własny zgon

Kiedy tłum murarzy się upije
Dzień cieżkiej pracy kończąc tak
Alkohol zwróci przeszłe chwile
Uprzedzić zdołasz własny zgon

Ref. (2x)






















Z całych sił muszę gonić, złapać czas
Wszystko pędzi, a w tym ja
Twoja twarz, nie pamiętam kiedy, jak
I nie znaczysz dla mnie nic

Cały świat dopada z tyłu, gryzie w kark
Atak szału, zwykła rzecz
Muszę biec, odurzony męczę się
Dewastacja, znika sens

Kilka chwil chcę mieć by słuchać jak pada deszcz

Gubię się, ponaddźwiękową prędkość mam
Zaraz się roztrzaskam w pył
Niszczy mnie, tracę przytomność
Próbuję wstać, chyba nie nadaję się

Kilka chwil chcę mieć by słuchać jak pada deszcz
Na ulicy siąść, właśnie tak, tylko ja, więcej nic