I znów mój duch połyka lęk

 Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć

 Nie widzę nic, nie słyszę nic

 Tracę puls i ciało swe



 Na drodze krzyk zatrzymał mnie

 Kazał mi zyć

 Pozwolił wstać, pozwolił iść

 Pozwolił mi być



 Bo czerwień jest kolorem krwi

 Maluje krwią na ciele mym

 I wbijam gwóźdź głęboko tak,

 By poczuć siłę i poczuć strach



 Dotknij mnie i powiedz mi

 Pozwól mi iść

 I napisz krwią na ciele mym,

 Że warto żyć!



 Stworzony by biec

 W pogoni za swoim dniem

 Przed lękim uciec chcę,

 By dalej żyć

 Stworzony by biec

 Nie mogę zatrzymać sie

 Na zawsze zostać chcę,

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!



 I znów mój duch połyka lęk...

 Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć...

 Nie widzę nic, nie słyszę nic...

 Tracę puls i ciało swe...



 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!
























W moim domu mieszka ktoś 

Niepotrzebny nikomu 

Gdzieś z daleka, nie wiem skąd 

Inność rodzi złość 



W moim domu mieszka ktoś kogo 

Każdy chce dotknąć 

Tak niewielu rozumie, gdy on 

Ucieka tam, gdzie nikt nie pyta 

O to skąd jesteś 

I jak się nazywasz 

Gdzie każdy z nas 

Może poczuć się taki sam 



W moim domu mieszkał ktoś 

Kto przynosił szczęście 

Został sam, więc wziąłem go 

Szczęścia było więcej 



Ucieka tam, gdzie nikt nie pyta 

O to skąd jesteś 

I jak się nazywasz 

Gdzie każdy z nas 

Może poczuć się taki sam 



Ucieka tam, gdzie to nieważne 

Jakiego koloru są nasze twarze 

Gdzie możesz kochać kogo zechcesz 

Jak mocno chcesz